صفحه خانگی|افزودن به علاقه مندی ها
 
 
سایت مقالات » مطالب برای 27/03/1391
تبلیغات
نحوه نمایش مطالب: تاریخ | امتیاز | بازدیدها | نظرات | الفبایی

توسط: Dalil Press در 27 خرداد 1391

 

بسم الله الرّحمن الرّحيم

 

 

«خورشيد پشت ابر»

 

«پس از آن كه آيه‌ي: "يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ‏ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُم‏ ـ اي كساني كه ايمان آورده‌ايد! از خدا و پيامبر و صاحبان امرتان اطاعت كنيد."[1] نازل شد. پيامبر گرامي ما صلي الله عليه و آله درباره‌ي اولي‌الامر فرمودند: پيشوايان مسلمان پس از من مي‌باشند كه دوازده نفرند: نخستين آنان علي عليه السلام ... و دوازدهمين آنان هم‌نام من بوده ... و بقيّة‌الله است ... همان كه خداوند او را فاتح شرق و غرب عالم مي‌گرداند. آن امامي است كه ـ مدّت طولاني ـ از دوستان و شيعيانش ـ به امر خداوند ـ پنهان مي‌شود. در زمان غيبتش كساني معتقد به امامت او خواهند بود كه خداوند دل‌هايشان را براي ايمان آزموده باشد. ... به خدا سوگند! دوستان و شيعيانش ـ در زمان غيبت‌ـ از نور و ولايت او بهره مي‌برند، همان گونه كه مردم از خورشيد در پس ابر بهره مي‌برند ... ."[2]

براي استفاده‌ي بيش‌تر از كلام رسول خدا صلي الله عليه و آله اندكي با خورشيد پشت ابر آشنا مي‌شويم:

 

* خورشيد پشت ابر:

 

خداوند دانا و حكيم، همه‌ي اهل دنيا را به گونه اي آفريده‌است كه نيازمند نور خورشيد و گرماي آنند، گرچه مدّتي در پشت ابر باشد: گياهان ـ : سبزه‌ها، گل‌ها، درختان و ميوه‌ها ـ جانوران ـ : مورچه‌ها، پروانه‌ها، كبوتران، ماهيان، خزندگان، چهارپايان و بالاخره انسان كه گل سرسبد آفرينش است ـ به نور خورشيد و گرماي آن نيازمندند.

آري! همه‌ي موجودات دنيا نيازمند وجود مقدّس امام زمان عليه السلام هستند. همان گونه كه نيازمند خورشيدند.

 

* زنده‌ماندن اهل زمين وابسته به نور و گرماي خورشيد است:

 

اگر خورشيد نتابد، زمين يخ مي‌زند. آبي از چشمه و رود جاري نمي‌شود. گياهي نمي‌رويد، جانوري از سرما زنده نمي ماند و خبري از انسان نخواهد بود.

از گرمي خورشيد، برف‌ها و يخ‌ها آب مي‌شوند. چشمه ها و رود‌ها جاري مي‌گردند. دشت‌ها سبز و خرّم مي‌شوند. درختان شكوفه مي‌دهند. همه‌ي جانوران از طبيعت بهره مي‌برند و زندگي در روي زمين ادامه مي‌يابد.

آري! اگر حجّت خدا امام زمان عليه السلام در روي زمين نبود، زمين اهلش را در خود فرو مي‌برد. و جنبنده‌اي در رو زمين باقي نمي‌ماند.[3]

 

* همه از خورشيد بهره مي‌برند، چه بدانند و چه ندانند:

 

گياهان و جانوران، نمي‌دانند كه نور و گرماي خورشيد، حيات‌بخش آن‌هاست.

بيش‌تر مردم، از اين حقيقت آشكار غافلند كه حياتشان رابطه‌ي مستقيم با نور و حرارت خورشيد دارد. آنان فكر نكرده‌اند كه اداره‌كننده‌ي جهان به خواست خدا، خورشيد تابان مي‌باشد.

آري! مردم چه بدانند و چه ندانند، چه اعتراف كنند و چه اعتراف نكنند، به خواست خداوند حكيم و توانا اداره‌كننده‌ي جهان، حضرت حجّة بن الحسن العسكري عليه السلام مي‌باشد.

 

* خورشيد، نشانه‌اي از نشانه هاي علم و قدرت خداوند است:

 

همه چيز را خدا آفريده است. ماه و ستارگان و خورشيد، همه از آفريدگان خداوندند. خورشيد آفريده‌اي است مانند آب كه مايه‌ي حيات آفرينش است. خورشيد آفريده‌اي است كه همه در برابر عظمت و بزرگي‌اش سر تسليم فرود آورده‌اند.

آري! حضرت بقيّة الله امام زمان عليه السلام نشانه‌اي از نشانه‌هاي علم و قدرت خداوند است كه همه‌ي آفرينش در برابرش سر تسليم فرود آورده‌اند ـ مگر برخي از انسان‌ها ـ .

 

* خورشيد فرمانبردار خداست:

 

خورشيد با آن بزرگي و نورانيّتي كه دارد، در هر حركت و جنبشي به فرمان خداوند مي‌باشد. خورشيد، از مداري كه خداوند برايش مقرّر فرموده، درجه‌اي خطا نمي‌كند، زيرا نافرمانيش سبب فروپاشي نظام خلقت است.

آري! حجّت برگزيده‌ي خداوند، امام معصوم عليه السلام با عظمت و قدرت و علمي كه دارد، مطيع بي‌چون و چراي خداوند است.

 

* خورشيد مي‌تابد:

 

با تابش فروزان خورشيد، همه چيز به درستي شناخته مي‌شود: راه از چاه، شيشه از الماس، طلا از مس، بالا از پايين، دور از نزديك، ريز از درشت، خار از گل و انسان از حيوان.

با تابش خورشيد جهان افروز، چهره‌ها از هم بازشناخته مي‌شوند. گياهان به طرف خورشيد بالا مي‌روند. وحشت از تاريكي رخت بر‌مي‌بندد.

آري! شيعيان و دوست‌داران دادگستر جهان حضرت صاحب‌الزّمان عليه السلام ، از تابش نور مقدّس آن حضرت در دل‌هايشان، هدايت يافته و به سمت و سوي رضاي او گام بر مي‌دارند و خوف و ترسي ندارند.

 

* خورشيد آشكار است:

 

همه كس با همه‌ي وجود خورشيد را حس مي‌كند. نورش را گرمايش را. آشكارتر از خورشيد در جهان چيزي نيست. كسي كه خورشيد را انكار كند، بي‌گمان از نعمت عقل بي‌بهره است. انكار خورشيد از سوي انسان خردمند، نشان‌گر دشمني او با خدا و خورشيد است.

آري! در نظام آفرينش، خورشيد امامت آشكارتر از خورشيد آسمان است و منكر او، دشمن خدا و دشمن پيامبران و دشمن حضرتش مي‌باشد.

 

* خورشيد آشكار‌كننده است:

 

وقتي روز فرا مي‌رسد، ‌همه چيز آشكار مي‌شود. در نور درخشان خورشيد، چيزي پنهان نمي‌ماند. در نور خورشيد، هر چيزي همان‌گونه كه هست جلوه مي‌كند. همه‌ي رنگ‌ها در تابش نور خورشيد از هم‌باز‌شناخته مي‌شوند. آن‌چه در زير پوست شب، پنهان مي‌باشد در زير نور خورشيد، هويداست.

آري! در تابش نور امامت و ولايت حضرت مهدي عليه السلام چيزي پنهان نمي‌ماند و باطن‌ها آشكار مي‌شود.

 

* خورشيد، دو رو دارد: با يك رو براي اهل آسمان روشن‌گري مي‌كند و با روي ديگر بر اهل زمين مي‌تابد:

 

كُره‌ي خورشيد، همه‌ي اطراف خود را تا دور‌دست‌ها روشن مي‌كند. نيم‌كره‌اي كه سمت زمين است، براي اهل زمين نور‌افشاني مي‌كند و نيم كره‌اي كه سمت آسمان است براي اهل آسمان مي درخشد. با تابش خورشيد، اهل آسمان و زمين، بي‌نياز از هر نور ديگرند.

آري! خليفة‌الله، نور‌الله حضرت بقيّة‌الله عليه السلام با تابش نور پر‌فروغ امامتش، اهل آسمان و زمين را از هر نوري بي‌نياز كرده‌است.

 

* خورشيد، تغيير‌دهنده‌است:

 

گردش شب و روز، آمدن فصل‌ها در پي هم، جاري شدن چشمه‌ها و رود‌ها، آب شدن كوه‌هاي يخي، وزيدن بادها، تصفيه‌ي هوا از آلودگي‌ها و پاك شدن زمين از ناپاكي‌ها همه بر اثر تابش و گرماي خورشيد است.

آري! امام زمان عليه السلام سبب تغيير در آفرينش و آمرزش گناهان و پاك شدن دل‌ها از آلودگي‌هاي شرك و نفاق و كفر است.

 

* خورشيد در افقي قرار دارد كه دست‌ها به آن نمي‌رسند و چشم‌ها آن را درنمي‌يابند:

 

هيچ عقاب بلند پروازي به خورشيد نمي‌رسد. هيچ آرش قوي‌پنجه‌اي تيرش به خورشيد نمي‌رسد. هيچ فضاپيمايي تاب نزديك شدن به خورشيد را ندارد. هيچ موجودي راه به خورشيد ندارد.

هيچ بينايي تاب ديدن خورشيد را ندارد. هر كه بخواهد خورشيد را ببيند، بيناييش را از دست مي‌دهد.

خداوند دانا و حكيم، خورشيد جهان افروز را در جايگاه بلندي قرار داده تا از دست‌رس همه به دور باشد و همگان با اشاره از او ياد كنند.

آري! امام برگزيده‌ي خداوند در مقام و جايگاه بلندي قرار دارد كه كسي توان رسيدن به جايگاهش را ندارد.

اگر ظهور شود، يعني اگر ابرهاي تيره از آسمان ما بروند و غبار موجود در هوا با بارش رحمتي فرو بريزند، آنگاه خورشيد جمال پرفروغ يگانه منجي عالم، ‌قائم آل محمّد عليهم السلام به‌گونه‌اي شفّاف پرتو‌افشاني مي‌كند.

 

 

اللّهم عجّل لوليّك الفرج


 

[1]  "قرآن مجيد"، سوره‌ي نساء، آيه‌ي 59.

[2]  "كمال الدّين صدوق" ، ص 253 ، چكيده‌ي حديث 3.

[3]  "بصائر الدّرجات"، ج 2، ص 425، ح 1752.