صفحه خانگی|افزودن به علاقه مندی ها
 
 
سایت مقالات » مطالب برای سال 1390
تبلیغات
نحوه نمایش مطالب: تاریخ | امتیاز | بازدیدها | نظرات | الفبایی

توسط: Dalil Press در 13 اسفند 1390

 

   

1 - كتب درسي:

 

پيشگفتار

اوّل دبستان

دوّم دبستان

سوّم دبستان

چهارم دبستان

پنجم دبستان

 

2 - قصه‌هاي معصومين عليهم السلام:

 

پيرزن و مشك آب

 

 

 

توسط: Dalil Press در 29 بهمن 1390

خوارپروري شيوه‌ي شيّادان است

 

 

خوارپروري شيوه‌ي شيّادان است

خوارپروري شيوه‌ي شيّادان است

خوارپروري شيوه‌ي شيّادان است

توسط: Dalil Press در 29 بهمن 1390

 

بوسه بر دستي كه عليه اسلام مي‌نويسد

 

 

بوسه بر دستي كه عليه اسلام مي‌نويسد

 

توسط: Dalil Press در 23 بهمن 1390

 

كافي، ج 1، ص 34، ح 4. ( با سند صحيح)

«عَليُّ بنُ ابراهيم، عَن محمدِ بن عيسی، عَن يونُس، عَن جَميل، عن اَبي‌عبدالله عَليه السّلام، قال: سَمِعْتُهُ يَقُولُ: يَغْدُوا النّاسُ عَلی ثَلاثَةِ اَصنافٍ: عالِمٌ و مُتَعَلِمٌ وَ غَثاءٌ. فَنَحْنُ العلماءُ، و شيعَتُنا المُتَعَلِّموُنَ، وَ سائِرُ الناسِ غُثاءٌ».

 

ترجمه:

جميل گفت: شنيدم كه امام صادق عليه السلام مي‌فرمود: مردم سه گروه مي‌باشند: دانشمند و دانشجو و خس و خاشاك. پس مائيم دانشمندان و شيعيان ما دانشجويان و مردم ديگر خس و خاشاكند.

 

با توجه و درنگي در فرمايش حضرت صادق عليه السلام مي‌يابيم:

1-  در كلام اوصياء معصوم پيامبر خدا عليهم‌السّلام، واژه‌ي «عالم» به امامان معصوم و برگزيده‌ي الهي اطلاق مي‌شود. آنان كه به حق گنجينه‌دار علوم پروردگار بوده و وارثان علوم و معجزات… همه‌ي پيامبران خداوندند.

2-  شيعيان پيشوايان معصوم در همه‌ي زمان‌ها و با همه‌ي تلاش و كوششي كه در راه كسب دانش كرده‌اند و به مراتبي از علوم دست يافته‌اند، باز، دانش آموز مكتب وحي بوده و در فرهنگ ما دانشجو ناميده مي‌شوند نه دانشمند. پس به آنان متَعلّم مي‌گوييم نه عالم.

3-     عالم كسي است كه پاسخگوي همه‌ي نيازهاي مردم در همه‌ي زمان‌ها باشد.

 

موفق و پيروز باشيد.

توسط: Dalil Press در 23 بهمن 1390

 

«معاويه ـ كه پايتخت حكومتش در شام بود ـ در آخر خطبه‌‌ي ـ نماز ـ خود مي‌گفت: خدايا! ابوتراب ـ علي‌بن ابي‌طالب ـ از دين تو منحرف شده و ـ مردم را ـ از راه تو باز داشته است. پس تو او را بسيار زياد از رحمت خود…، و شكنجه‌اي دردناك... .

معاويه آن ـ لعن و نفرين‌ها ـ را براي ـ فرمانداران ـ همه‌ي سرزمين‌ها ـ كه از خاندان بني‌اميه بودند ـ نوشته بود . ـ و به آن‌ها دستور داده بود كه آن‌ها را در خطبه‌هاي نماز بگويند. ـ

از همين رو تا زمان حكومت عمر‌بن عبد العزيز، بر روي همه‌ي منبرها ـ از علي ـ با اين عبارت‌ها ياد مي‌شد.

ـ يك بار ـ گروهي از بني‌اميه به معاويه گفتند:

اي فرمانده‌ي مؤمنان! تو به آنچه آرزو مي‌كردي رسيدي، چطور است كه از ـ كافر دانستن و سبك شمردن ـ اين مرد، دست برداري؟

معاويه به آن‌ها گفت:

نه. به خدا سوگند! آن‌قدر بر اين كار ادامه خواهم داد ـ تا آن كه كودكان بر همين ـ شيوه‌ي كافر دانستن علي ـ بزرگ شوند و بزرگان، پير و فرتوت گردند؛ تا ـ روزي كه ـ ديگر هيچ گوينده‌اي براي او فضيلت و منقبتي ياد نكند.»

 

شرح نهج البلاغه‌ي ابن ابي الحديد، ج 4، ص 56 و 57 .

توسط: Dalil Press در 23 بهمن 1390

 

«معاويه و كارگزارانش در خطبه‌هاي نماز جمعه، براي عثمان دعا مي‌كردند و به علي دشنام مي‌دادند و از وي بدگويي مي‌نمودند.»

تاريخ ابي‌الفداء، ج 1، ص 258.

توسط: Dalil Press در 23 بهمن 1390

 

«مردم شام به خاطر كينه‌اي كه نسبت به علي رضي الله عنه داشتند، كساني را كه پيش از ـ حكومت معاويه ـ نامشان علي بود – براي توهين و سبك شمردن به صورت مصغر صدا مي‌كردند و ـ عُلَيّ مي‌گفتند. »

ثقات ابن حياّن، ج 7، ص 454

 

توسط: Dalil Press در 23 بهمن 1390

 

«هر گاه بني‌اميه مي‌شنيدند نوزادي نامش علي است، او را مي‌كشتند.»

تاريخ مدينه‌ي دمشق، ج 41، ص 480

 

توسط: Dalil Press در 14 دی 1390

مشروعیّت:

«حكومت حق مردم است... و هيچ مسؤولي بدون نظر مردم مشروعيت و قانونيت ندارد. بر فرض اين كه كسي در علم و عمل معصوم هم باشد، اگر مردم به او رأي ندهند و اعتماد نكنند در هر رده و مقامي كه باشد مشروعيت ندارد».

مردم سالاري: ص 3؛ 31/6/81

نویسنده‌ی...!

ـ اگر جسارت نباشد به چند پرسش پاسخ دهید:

ـ مشروعیّت یعنی چه؟

ـ وقتی می‌گوییم: مشروعیّت دارد یا ندارد با کدام شرع سنجیده‌ایم؟

ـ قانونیّت یعنی چه؟

ـ وقتی می‌گوییم: قانونیّت دارد یا ندارد با کدام قانون سنجیده‌ایم؟

ـ آنان که در سقیفه خلیفه تعیین کردند انتخابشان مشروعیّت داشت؟

ـ اصلاً انتخاب خدا و رسول مشروعیّت دارد؟!

ـ بیعت شکنی با امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام بر اساس چه شرع و قانونی مشروعیّت و قانونیّت دارد؟

ـ فکر نمی‌کنید با مشروعیّت و قانونیّت بیگانه‌اید؟

توسط: Dalil Press در 14 دی 1390

تبعیّت در غیبت

«روش برخي مراجع محترم تقليد اين است كه در محل ثابتي مي‌نشينند، تا ديگران به آنها مراجعه كنند. دفترشان معمولاً توسط پسر يا دامادشان اداره مي شود و سليقه‌هاي آنان نيز در امور دخالت مي‌كند... اما اگر اين مراجع از امام زمان تبعيت كنند، و هفته‌اي، ماهي، سالي يك بار غيبت كنند، اتفاقات بزرگي مي‌افتد. مي‌فهمند كه اطرافيانشان آدمهاي دلسوزي براي آنان نيستند».

جامعه نو: ش 9، ص 9-8؛ آبان 81

ـ دفتر مراجع چگونه اداره شود باب ميل شماست؟

ـ اگر شما در دفتر مراجع باشيد اعمال سليقه نمي‌كنيد؟

ـ با غيبت امام زمان عليه‌السلام بازار و معركه‌ي شيّادان رونقي يافته؛ با غيبت مراجع شما به چه نوايي مي‌رسيد؟

ـ راستي نگفتيد شما دلسوز چه كساني هستيد؟!

 
قبلی بعدی
بالا