صفحه خانگی|افزودن به علاقه مندی ها
 
 
تبلیغات
نحوه نمایش مطالب: تاریخ | امتیاز | بازدیدها | نظرات | الفبایی

توسط: Dalil Press در 5 دی 1390

از هرچه بگذريم...

در رسانه‌ها و تريبون‌ها... بحث‌هاي بسياري درباره‌ي حقوق بشر است: حقوق كودك، حقوق زن، حقوق كارگر، حقوق بازنشستگان... و بالاخره بشر امروز با جدّيت هرچه تمام‌تر در صدد استيفاي حقوق از دست رفته‌ي اين و آن است.

گاهي به قدري صحبت از حقوق زنان است كه خواسته و يا ناخواسته حقوق مردان ناديده گرفته مي‌شود و گاهي نيز آن‌چنان از حقوق بشر دفاع مي‌شود كه حقّي براي خدا باقي نمي‌ماند. در اين ميان شعارهاي پرطمطراق و دهن پركن هم سبب شده تا از حقوق پايمال شده‌ي ذوي الحقوق بي‌خبر بمانيم.

ما بر اين باوريم كه زندگي انسان‌ها با همه‌ي ابعادش در گرو وجود مبارك امام زمان حضرت حجّة بن الحسن العسكري عليهماالسلام مي‌باشد و به فرموده‌ي لسان الله ناطق: اگر امام نباشد زمين اهلش را در خود فرو مي‌برد و اثري از بني‌آدم به‌جا نمي‌ماند. پس هستي ما وابسته به وجود اوست. علاوه بر آن‌كه امام خليفه‌ي خدا در روي زمين است و خداوند تبارك و تعالى همه‌ي امور آفرينش را به‌دست باكفايت او به انجام مي‌رساند. و از پيامبر گرانقدر اسلام صلّى الله عليه و آله آموخته‌ايم: هركه بميرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهليّت مرده است.

كمي درنگ لازم است.

آيا با اين وصف از حقوق مسلّم و قطعي امام زمان عليه‌السلام اين نيست كه نخست بايد او را بشناسيم؟ آيا اگر خدا را نشناسيم مي‌توانيم حقّ بندگي او را به‌جا آوريم؟ آيا اگر امام زمانمان را آن‌گونه كه سزاوار است نشناسيم مي‌توانيم از گمراهي‌ها نجات پيدا كنيم؟

شگفت‌آور است اگر بدانيم مردم جامعه‌ي كنوني ما اطّلاعات درستي درباره‌ي امام زمانشان ندارند. بيشتر مردم بر اين باورند كه امام زمان عليه‌السلام بايد بيايد و نمي‌دانند كه آن وجود مقدّس و آسماني در ميان مردم زندگي مي‌كنند ولي به‌خواست و اراده‌ي پروردگار شناخته نمي‌شوند.

سخن از استيفاي حقوق اين و آن بود. ما از حقوق والدين، معلّمان و مربّيان... حرف‌هاي بسياري شنيده‌ايم امّا درباره‌ي حقوق ولي نعمتمان حضرت بقيّة الله ارواحنا له الفداء يا چيزي نشنيده‌ايم و يا چيز قابل ذكري به ياد نداريم. بنابراين امروز كمتر كسي را مي‌شناسيم كه به دفاع از حقوق امام زمان عليه‌السلام بپردازد.

چگونه از خدا و نبوّت و امامت و احكام عملي و اخلاق... حرفي بزنيم و به ارتباط آن‌ها با امام زمان چيزي نگوييم؟ مگر ممكن است بحث از خدا باشد و از لسان الله و عين الله و يدالله... حرفي به ميان نيايد. حذف جايگاه امام در كنار هريك از مسائل ديني ظلم آشكاري در حقّ آن بزرگوار بوده و تحريف آشكار دين است.

كسي نمي‌تواند سخن از طبيعت بگويد و اشاره‌اي به خورشيد روشني‌بخش و گرماآفرين نداشته باشد. سخن از كربلا گفتن و تحليل‌هاي عاشورايي داشتن بدون توجّه به وارث به حقّ حسين بن علي حضرت حجّة بن الحسن العسكري عليهم‌السلام نادرست و گمراه كننده است.

دين بي‌ولايت حضرتش همچون نماز بي‌وضو است و دم زدن از قرآن و دين بي‌توجّه به جايگاه حضرتش در كنار واژه واژه‌هاي دين دم زدن از شرك و بت پرستي است.

به ياد او باشيم كه هميشه به ياد ما است.

 

محفوظ باشید

 

توسط: Dalil Press در 17 آذر 1390

امتياز ما

 

آري! نه! با جان و دل مي‌پذيرم. قبول ندارم. بخشيدم. نمي‌فروشم... اين واژه‌ها همه فريادهايي است برآمده از اختيار انسان. گوهر ارزشمند و تعيين كننده‌ي شخصيّت هر فرد ـ پس از خرد ـ اختيار بي‌حدّ و مرز اوست.

مختار بودن، موهبتي الهي است كه در ميان آفريدگان، انسان بيش از همه سزاوار آن بود. انساني كه خواسته‌هاي نفساني‌اش لحظه به لحظه راه‌هاي پرفريبي را برايش ترسيم نموده و او در پرتو تابش پرفروغ خرد و ارشادات فرستادگان الهي راه را از بي‌راهه بازشناخته و با اختيار و آزادي، راه سعادت يا شقاوت را مي‌پيمايد.

آن‌چه سبب مي‌شود تا فرزند آدم مورد امر و نهي قرار بگيرد، اختيار اوست و اگر آدمي‌زاده را اختياري نمي‌بود، كسي به او امر و نهي نمي‌كرد و هرگز مورد تشويق و تنبيهي قرار نمي‌گرفت و جايزه و جريمه‌اي نصيبش نمي‌شد.

فرستاده شدن پيام‌آوران الهي ـ كه سلام خداوند بر آنان باد ـ نزول كتاب‌هاي آسماني، جعل قوانين، تشكيل پليس، علوم جامعه شناسي، روان شناسي، تعليم و تربيت... همه بر پايه‌ي اختيار انسان است. كسي كه بي‌اختيار و يا به اجبار مرتكب عملي گرديده سزاوار هيچ‌گونه ملامت و تحسيني نيست.

بهشت و دوزخ براي كساني است كه با اختيار آن‌ها را برمي‌گزينند و هيچ‌كس ناخواسته به بهشت يا دوزخ راه پيدا نمي‌كند. وراثت، خانواده، تعليم و تربيت، شرائط اجتماعي، اقتصادي، سياسي... هيچ‌كدام ناقض اختيار انسان نيست. ما در انجام هر كاري مختار بوده و مسؤول پيامدهاي تلخ و شيرين آن هستيم. اگر در دفاع از عملكرد نادرست خود، خانواده و شرائط اجتماعي را مقصّر مي‌دانيم، براي گريز از عواقب كارمان مي‌باشد، نه سلب اختيار از خودمان.

اكنون كه اختيار داريم و از نعمت عقل برخورداريم در پيروي از برگزيدگان الهي در راه خدا گام برداريم كه پيروان آل الله عليهم السلام رستگارند.

عزيز و سربلند باشيد

 

توسط: Dalil Press در 15 آبان 1390

 

فراموش نكنيم كه ما:

   

 

خواستار آفرينش خود از آفريدگار يكتا نبوده‌ايم.

هيچ‌گونه دخالتي در آفرينش خود نداشته‌ايم.

در گزينش پدر و مادر و فاميل و ملّيّت خود اختياري نداشته‌ايم.

در انتخاب زمان ولادت و زادگاه خود، كمترين دخالتي نداشته‌ايم.

در پذيرش جنسيّت خود ـ زن باشيم يا مرد ـ هيچ نقشي نداشته‌ايم.

در پذيرش شكل ظاهري خود ـ قد، رنگ پوست و مو و چشم... ـ كمترين اختياري نداشته‌ايم.

از مدّت زمان عمر خود در اين سراي فاني بي‌خبريم.

از حوادث و بيماري‌هايي كه در سراسر عمر خود بايد آن‌ها را تجربه كنيم، ناآگاهيم.

از تلخي‌ها و شيرين كامي‌هاي زندگي خود، اطّلاعي در دست نداريم.

در كوچ كردن از اين ديار فاني به سراي باقي، كسي از ما نظرخواهي نمي‌كند.

هيچ گريزي از مرگ نداشته و طعم آن را بايد بچشيم.

از جهان پس از مرگ ـ بدون گزارش پيام آوران الهي ـ بي‌خبر بوده و در هاله‌اي از ابهام به‌سر مي‌بريم.

به اراده‌ي خلل ناپذير پروردگار حكيم و دانا، پا به عرصه‌ي هستي نهاده، و با خواست او باليده و به اراده‌ي حتمي او به سراي ديگر روانه مي‌شويم.

   

 

 

انّا لله و انّا اليه راجعون

 

و لا حول و لا قوّة الّا بالله العليّ العظيم

 

بندگی خدا

توسط: Dalil Press در 5 مهر 1390
 

يا ربّ العالمين

 

 

بندگی خدا


 

 

سخني كه هر روز و هر ساعت ـ بلكه هر لحظه‌ي عمر ـ بايد آن را در نظر داشت اين است كه خداوند دانا و توانا آن‌گونه كه رسماً اعلام فرموده، ما را فقط براي بندگي خود آفريده است. او جهان هستي و فرستادن پيامبران و كتاب‌هاي آسماني را امكاني مناسب براي عبوديّت بندگان خود قرار داده است.